ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 
( Γ. Λεωντσίνης, Καθηγητής ΚΠΑ)

ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Μια διδακτική πρόταση για την Ιστορία της Θεσσαλονίκης
 στα τέλη του 19ου αιώνα και αρχές του 20ου 
Μπορείτε να δείτε το σχετικό αρχείο παρουσίασης εδώ  και περισσότερα  εδώ

To πρόγραμμα "Η πόλη κάτω από την πόλη" Θεσσαλονίκη

----------------------------------------------------------------------------

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
"Βιομηχανική κληρονομιά και νεολαία"
Συμμετοχή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Λαγκαδά με τους μαθητές/τριες των τμημάτων της ΣΤ τάξης με την καθοδήγηση των δασκάλων των τμημάτων κ. Μπαλτατζή Τριανταφυλλιάς, Παπάζογλου Ευστρατίας και των εκπαιδευτικών ειδικότητας εικαστικών κ. Σάτκα Ελένης και κ. Τσιτιρίδου Βιργινίας
(Ένα δείγμα της δουλειάς των παιδιών μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο)


-------------------------------------------------------------------------------------
Iστότοποι για την Βιομηχανική Πολιτιστική Κληρονομιά




ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ένα παράδειγμα, "Οι ακτές του Θερμαϊκού ως παραγωγικός χώρος", μπορείτε να δείτε εδώ 
και στην ενότητα "Θεσσαλονίκη-Θερμαϊκός κόλπος, Τόπος της παραγωγής και της βιομηχανίας", Δεληγιάννη Όλγα, Καλλαρά Αθηνά από το βιβλίο "Εκπαίδευση και Βιομηχανική κληρονομιά"

Τι σημαίνει Βιομηχανική πολιτιστική κληρονομιά;
Η βιομηχανική κληρονομιά είναι ένα σύγχρονο διεπιστημονικό αντικείμενο, στο σταυροδρόμι της αρχαιολογίας, της ιστορίας των τεχνικών, της οικονομικής και κοινωνικής ανάλυσης, των πολιτισμικών σπουδών , της ιστορίας της καθημερινής ζωής, της εθνογραφίας, της κοινωνιολογίας. Καταφέρνει να θέσει σε κριτική και να αναστοχαστεί έννοιες κλειδιά για την κατανόηση του σύγχρονου κόσμου, όπως είναι η βιομηχανική επανάσταση, η εκβιομηχάνιση, ο εκσυγχρονισμός. Θέτει θέματα όπως η διατήρηση της κληρονομιάς, η επανάχρηση, η αλλαγή χρήσης, η εγκατάλειψη,  η αντικατάσταση, η καταστροφή. Ανατρέπει υπάρχουσες ιεραρχήσεις και κριτήρια για το μνημείο και προτείνει ότι ένα αξιόλογο βιομηχανικό συγκρότημα του 19ου αιώνα μπορεί να έχει την ίδια καλλιτεχνική αξία με ένα κλασικό μνημείο και να απαιτεί παρόμοια προσοχή. Μελετά όχι μόνον τα υλικά, άϋλα και φυσικά κατάλοιπα μιας βιομηχανικής δραστηριότητας, αλλά και κάθε πηγή που μπορεί να μαρτυρήσει γι αυτήν. Τα κτήρια, τα τεχνουργήματα, οι άνθρωποι, οι γραπτές μαρτυρίες, τα βιομηχανικά αρχεία, τα ιδιωτικά έγγραφα, προφορικές ιστορίες εργατών και εργατριών, φωτογραφίες, εργαλεία, σχέδια και ό,τι μπορεί να αξιοποιηθεί για να ανασυνθέσει τις όψεις μια συγκεκριμένης βιομηχανικής δραστηριότητας του ανθρώπου.
Η βιομηχανική κληρονομιά πέρα από διεπιστημονικό πεδίο μπορεί να είναι και σύγχρονο αντικείμενο του σχολείου. Ο περιβάλλων χώρος του σχολείου είναι γεμάτος από κατάλοιπα της ανθρώπινης δραστηριότητας στο παρελθόν. Κάθε λογής κτίσματα, εργαστήρια, μύλοι, εργοστάσια, μεταλλεία, χώροι μεταποίησης, χώροι φύλαξης, στέγασης, αποθήκευσης συνθέτουν μία μεγάλων διαστάσεων βιομηχανική μνήμη. Αυτή τη μνήμη θα μπορούσε να διασώσει το σχολείου ευαισθητοποιώντας τους μαθητές και μαθήτριες ώστε να διαφυλαχθούν από την εγκατάλειψη, την αγορά, ή τη φθορά του χρόνου.